Google Analytics Alternative The Color Purple, daar zijn geen woorden voor... - Theaterparadijs het online theatermagazine

The Color Purple, daar zijn geen woorden voor...

Een verslag schrijven over deze schitterende voorstelling. Dat verdient The Color Purple. Maar om dat goed te verwoorden en daarbij het juiste gevoel over te brengen, dat was moeilijker dan gedacht. Dit gaat over een voorstelling die zo intens is binnen gekomen.. daar zijn geen woorden voor.

In de NDSM LOODS hangt een grimmige sfeer. Het is er koud, overal waar je kijkt staan containers. Niet bepaald een vrolijke noot om een verslag mee te beginnen, maar het geeft wel heel goed de sfeer aan van deze voorstelling. Het is zondag 15 april 2018 en we bezoeken The Color Purple van OpusOne.

The Color Purple. Een titel die bij velen bekend zal zijn. Eerst was daar het boek van Alice Walker in 1982 en drie jaar later verscheen de film van Steven Spielberg, met in de hoofdrollen Whoopi Goldberg en Oprah Winfrey. In 2005 kwam er een Broadway musical van dit verhaal, welke vorig jaar een revival kreeg. Ondertussen heeft de show ook op West End gestaan en getourd door Amerika. Zowel het boek, als de film, áls de voorstelling wonnen diverse prijzen.


Even in het kort: The Color Purple speelt zich af in het zuiden van Amerika omstreeks 1911, ongeveer veertig jaar na de afschaffing van de slavernij. Toch zijn de gevolgen nog zeer merk- en voelbaar. We volgen het levensverhaal van Celie. Een jong, zwart meisje dat te maken heeft met misbruik: machtsmisbruik en seksueel misbruik. Ze heeft te maken met ongelijkheid en onrecht. Maar met behulp van enkele sterke vrouwen om zich heen, ontwikkelt ze haar gevoel van eigenwaarde en transformeert ze naar een sterke, zelfstandige vrouw en accepteert ze dat ze er mag zijn.

Inleiding
Voorafgaand aan deze voorstelling geeft vertaler en regisseur Koen van Dijk een inleiding waar veel belangstelling voor is. Bijna de hele zaal zit vol. Dat geeft wel aan hoe welwillend de mensen over deze voorstelling willen horen. Van Dijk vertelt op boeiende wijze over het bedrijf OpusOne en de voorstelling The Color Purple. Hij vertelt over de achtergrond van het verhaal en hoe ze het hebben teruggebracht naar een vorm voor theater. Het gaat vooral om de essentie van het verhaal en daar zijn geen grote decors of glimmende kostuums voor nodig. Integendeel. Het oogt sober, maar is daarom des te doeltreffender. Zo heeft decorontwerper Eric Goossens voor de zaal en het decor de vorm gegeven van een bijna gesloten vierkant. Je hebt het gevoel opgesloten te zijn. Het decor bestaat uit aardappelkisten, die staan voor de arbeid van toen. Joost van Wijmen is verantwoordelijk voor de kostuums. Het verschil tussen arm en rijk heeft hij weergegeven in de kleuren en hier wordt de arbeid weergeven door het gebruik van spijkerstof. Benno Barends is verantwoordelijk voor het lichtontwerp. Wat heel mooi terugkomt zijn de zogenaamde krassen in het lichtontwerp, tijdens de heftige scènes. Deze geven de zweepslagen weer. Een gruwelijk detail die deze scènes extra doen versterken. Door al deze weetjes kijk je met een ander beeld naar de voorstelling en die komt daarom nog meer binnen bij je. De inleiding is daarom zeker aan te raden om te bezoeken voor de voorstelling. Dit kan nog op donderdag 19 april.

Voorstelling
In het verhaal van The Color Purple staan vier thema’s centraal: slavernij (de gevolgen daarvan), het misbruik (machtsmisbruik en seksueel misbruik), de ongelijkheid tussen man/vrouw en zwart/wit en homoseksualiteit. Zware, gevoelige thema’s. Is het dan een voorstelling waarbij je alleen maar naar de zakdoeken grijpt? Nee. Er zitten genoeg grappen in en sommige personages zorgen voor een komische noot. Dit geeft net voldoende lucht aan de voorstelling, waardoor de afwisseling prettig is. Het is een goede balans en toch dringt de boodschap goed door.

Het raakt je en dat is misschien omdat de vier thema’s helaas nog steeds actueel zijn:
Hoe voelbaar zijn de gevolgen van slavernij nog steeds?
Is er niet nog steeds sprake van misbruik?
Hoe ongelijk is het verschil tussen man/vrouw en zwart/wit?
Hoe gaan we om met homoseksualiteit?

Wij zouden op deze vier vragen antwoord kunnen geven, maar misschien is het beter dat u als lezer daar zelf over nadenkt. The Color Purple is een verhaal dat gehoord en gezien moet worden. Vroeger. Nu. In de toekomst.

De cast
Nu kun je het zelf ervaren in de NDSM LOODS in Amsterdam Noord met een fantastische cast. Jong talent Naomi van der Linden heeft de zware taak om Celie te spelen. Een droomrol, zoals ze zelf zegt. Vocaal is van der Linden erg goed, maar waar ze vooral in uitblinkt is haar spel. Het zijn vooral de kleine dingen in haar lichaamstaal die je van haar doen houden. Het trillen van angst, het zware ademen. De persoonlijke groei die Celie in de voorstelling doormaakt zet van der Linden ongelofelijk goed neer. Doordat alles in de puntjes voelbaar is als publiek ga je vanaf het eerste moment met haar mee en laat je haar niet meer los. Ana Milva Gomes speelt Shug Avery. Een vrouw met het hart op de tong en die Celie helpt om voor zichzelf op te komen. Gomes is de laatste jaren vooral in het buitenland actief geweest, maar gelukkig is ze weer in Nederland. En hoe! Wat een dijk van een stem heeft ze en hoewel haar eerste zin uit het stuk niet bepaald de meest sympathieke is, sluit je haar meteen in je hart. Jeannine La Rose vertolkt de rol van Sofie. De andere sterke vrouw die begaan is met Celie. La Rose heeft een krachtige stem en een schitterende mimiek. De mannelijke hoofdrol wordt gespeeld door Edwin Jonker. Hij speelt de rol van Mister. Op het eerste gezicht een brute, afschuwelijke man. Het zou te makkelijk zijn om een brute man eendimensioneel neer te zetten, maar Jonker geeft hem iets mee waardoor je je meteen afvraagt waarom deze man zo handelt. Als je er achter komt dat Mister ook maar een slachtoffer is van zijn tijd, ben je blij dat hij een ontwikkeling door mag maken. Uiteindelijk laat Jonker je ontroeren met zijn personage waar je in het begin nog haat en angst voor voelde. Een zware rol met een grote ontwikkeling, maar ijzersterk spel van Jonker die weet te overtuigen.


Carmen van Mulier als Nettie en Carlos de Vries als Harpo zijn een mooie aanvulling op deze all black cast en zijn het extra vermelden waard. Het is onmogelijk om iedereen apart te benoemen, maar er moet gezegd worden dat echt íedereen uit de cast goed en enorm op zijn/haar plek is. Bijzonder om te zien hoe goed ze op elkaar zijn ingespeeld en welke chemie ze hebben. Het is nogal een verhaal wat ze elke avond vertellen en het is daarom niet verwonderlijk om te zien hoe de meeste castleden met tranen in hun ogen staan bij de laatste scène. Omdat je als publiek zo dicht op het podium zit, voel je die emoties en komt het daarom nog meer aan.

The Color Purple, daar zijn geen woorden voor. Behalve: intens, heftig, ontroerend, mooi, rauw en oh zo goed.

The Color Purple speelt t/m 15 mei 2018 in de NDSM LOODS in Amsterdam Noord.
Vanaf oktober volgt er een tour door de rest van het land.
Kijk voor meer informatie en de speellijst op www.colorpurplemusical.nl 

 

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information