Google Analytics Alternative Chaplin: het turbulente leven van een icoon

Tekst en beeld Kim Spapens

Een bolhoed, een snorretje en een wandelstok; het zijn de iconische kenmerken waarmee Charlie Chaplin in ons geheugen gegrift staat. Het door hem gecreëerde personage ‘de zwerver’ (The Tramp) trok al meteen volle bioscoopzalen. Voor dit alles leidde Chaplin echter een moeilijk leven, met een alcoholistische vader en een depressieve moeder. En hoewel hij succesvol artiest werd na zijn vlucht uit het weeshuis, was de roem niet oneindig. Chaplin de musical gaat over het turbulente leven van dit icoon uit de filmgeschiedenis. 

Vermoedelijk associëren de meesten Charlie Chaplin met de zwerver, maar naast dat hij dit typetje speelde, regisseerde hij de films, schreef hij de scripts en componeerde hij er de muziek voor. Het geeft aan dat de man een groot perfectionist was, iets wat Nordin de Moor in de titelrol perfect neer kan zetten. Wanneer een personage irritatie kan wekken, zoals Chaplin doet wanneer hij koppig blijft geloven dat het publiek alles van hem blijft pikken, weet je dat een acteur je raakt. Dat doet De Moor met zijn mimiek en gestiek. Zijn teksten spreekt hij overtuigend uit en bovendien is hij een van de weinigen die voor een Nederlands publiek constant te verstaan zijn. 

De rest van de cast is goed, maar naast De Moor is er niemand die er echt uitspringt. Marleen van der Loo is in de rol van moeder heel lief en zorgzaam, maar haar personage krijgt niet veel diepgang. Hetzelfde geldt voor Deborah de Ridder als Chaplins laatste vrouw, met wie hij lang getrouwd is en met wie hij acht kinderen kreeg. Roel Vanderstukken acteert prima en is geloofwaardig in de rol van broer Sydney. Jeroen Phaff viel wel op in die zin dat hij als Mack Sennett de zaal na een uur voor het eerst echt aan het lachen kreeg. 

De voorstelling lijdt aan een gebrek aan humor. De momenten dat er een gezamenlijk gelach door de zaal klonk, zijn op één hand te tellen. Wellicht dat een Vlaams publiek anders reageert dan een Nederlandse en dat grappen dusdanig snel gemaakt werden dat ze nauwelijks te verstaan waren (voor een Nederlander althans). Beide aspecten maakten de voorstelling af en toe wat langdradig en zwaarmoedig, terwijl humor juist enorm de tragiek van Chaplins leven had kunnen versterken. 

Kippenvelmomenten waren er in de ensemblezang en in een van de laatste liederen van Charlie Chaplin: ‘Houden de mensen niet meer van mij?’ Het was een perfecte uitsmijter geweest, hoewel een ere-Oscar voor zijn oeuvre natuurlijk wel de kroon op Chaplins werk was. Voor een toeschouwer die weinig bekend is met Chaplin, doet het goed te weten dat hij toch met enige tevredenheid terug kon kijken op zijn werk. 

Hoewel de muziek af en toe luchtigheid biedt, is Chaplin de musical een vrij zwaarmoedig stuk. De voorstelling geeft echter wel een mooie weergave van Chaplins leven, dat zeker niet altijd over rozen ging, maar dat wel interessant is om te verkennen – voor een Chaplinfan, maar ook voor de onwetende toeschouwer. 

Chaplin de musical is nog tot en met 3 januari te zien in het RAI Theater in Amsterdam en reist daarna nog af naar Gent en Antwerpen.
Meer informatie is te vinden op www.chaplinmusical.nl  / www.chaplinmusical.be.  

Lees ook: Chaplin 'work in progress'

 

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information