Google Analytics Alternative ‘Scrooge, de Musical’: Warre Borgmans schittert in verder rommelige productie 


In Londen is de vraag nooit of er in de kerstperiode een productie van ‘A Christmas Carol’ te zien is, maar eerder hoeveel het er zullen zijn. Om maar te zeggen dat over het Kanaal het verhaal van Ebenezer Scrooge even hard met Kerstmis verbonden is als in Vlaanderen de aardappelkroketten aan het kerstmaal. Het is Geert Allaert die deze traditie ook naar Vlaanderen wil halen in de vorm van ‘Scrooge, de Musical’. Deze nieuwe Vlaamse productie van Music Hall ging zondagmiddag in wereldpremière in de Antwerpse Stadsschouwburg.

In grote lijnen vertelt de voorstelling het verhaal van Ebenezer Scrooge, een oude bankier en wisselaar, die wordt bezocht door de geest van zijn voormalige zakenpartner Jacob Marley en de geesten van ‘Voorbije Kerstmis’, ‘Kerstmis Nu en ‘Toekomstig Kerstmis’. Na hun bezoek ontdooit Scrooge zijn koude hart. De geesten hebben hem tot inkeer gebracht en hij belooft zijn leven te veranderen. Scrooge wordt weer de vrijgevige, zachtaardige man die hij was voor de dood van zijn geliefde Emily.

Het is niet de eerste keer dat er een musicalversie van de beroemde novelle van Charles Dickens wordt gemaakt. Zo was er in 1992 al ‘Scrooge: The Musical’ geschreven en gecomponeerd door Leslie Bricusse. De productie die Music Hall deze kerstperiode op de planken brengt, is echter een gloednieuwe, eigen versie gecreëerd door een internationaal creatief team met enkele klinkende namen. Het mag duidelijk zijn dat de Vlaamse producent mikt op een internationaal succes.


Acht jaar geleden wist Geert Allaert iedereen te verrassen door de gerenommeerde (theater)acteur Peter Van den Begin te casten als Fagin in ‘Oliver!’. Tot de dag van vandaag een ijzersterke zet. Niet alleen op creatief vlak (Van den Begin was briljant), maar ook de kruisbestuiving tussen de theater -en musicalwereld kan alleen maar aangemoedigd worden. Met ‘Scrooge, de Musical’ doet Allaert dit kunstje nog eens over door Warre Borgmans, opnieuw een gevierde en gerespecteerde (theater)acteur, de iconische titelrol te laten vertolken. En laat dat ook meteen dé troef van deze voorstelling zijn: Borgmans is absoluut formidabel in zijn musicaldebuut. De verbitterende en gierige Scrooge speelt hij vol overgave. In de zangpartijen blijft hij meer dan overeind, maar de subtiele warmte die de onnavolgbare Borgmans toch aan het onsympathieke personage kan toevoegen, is al voldoende om verantwoordelijk te zijn voor de helft van de sterren voor deze productie.

Ook in de bijrollen zijn er een aantal lichtpuntjes te bespeuren. Leendert De Vis haalt uit de rol van Marley wat hij eruit kon halen, Charline Catrysse heeft amper tekst, maar krijgt de lachers wel op de hand (een zeldzaamheid tijdens de première) en Korneel Defranq en Anouk Rietveld zijn aandoenlijk als de jonge Scrooge en Emily. De prestatie die de eerste akte echter nog enigszins wist te redden was die van Frank Hoelen. Hoelen is simpelweg héérlijk als Fezziwig.

Dat we nog iets van de prestaties van de cast hebben onthouden, is een half kerstwonder. ‘Scrooge, de Musical’ was namelijk zo vaak een creatief en technisch rommeltje dat het een opdracht werd om je te blijven concentreren op de tekst en nummers. De grote boosdoener is het zéér matige video -en decorontwerp van Dan Potra dat alle aandacht op negatieve manier naar zich toezoog. Het decor bestaat uit projecties op een achterwand en op een doorzichtige kubusvorm (waarvan de zijvlakken openen naargelang de scène) die op een draaischijf staat centraal op het podium. De projecties waren vaak onzuiver, het openen en sluiten van de kubus gebeurde te pas en te onpas (en dan ook nog eens behoorlijk klunzig) en beweging creëren door middel van een kubus is gewoon onbegonnen werk. Het zag er zo slordig, goedkoop en bric-à-brac uit dat het moeilijk wordt om ‘Scrooge, de Musical’ te bestempelen als een visueel feest…


De eerder routineuze regie van Cornelius Baltus (‘Dans der Vampieren’ was nooit ver weg) komt deze productie natuurlijk ook niet ten goede. De scènebeelden zagen er vaak onnodig donker uit en van een goede cadans was al helemaal geen sprake. Al is het natuurlijk moeilijk als verscheidene infantiele dance breaks (choreograaf Vanni Viscusi) de vaart helemaal uit de voorstelling halen… Tijdens de voorstelling hadden we dan ook vaak het gevoel dat het creatief team op automatische piloot had gewerkt. Want hoewel het script van Allard Blom en Frank Van Laecke fris aanvoelde, kan je dit moeilijk bestempelen als een grootse prestatie. Hetzelfde kan je zelfs zeggen over de muziek van klepper Dirk Brossé. De Vlaamse maestro heeft weliswaar een dikke kersthit geschreven (probeer na afloop ‘Kerstmis’ maar eens uit je hoofd te krijgen), maar ook hier is het verdict: degelijk, maar niet meer dan dat.

Het is mooi dat Music Hall de traditie van kerstmusicals in de Antwerpse Stadsschouwburg en Capitole Gent in ere wil herstellen. Zeker na de heerlijke producties van musicalklassiekers zoals ‘Annie’, ‘The Sound of Music’ en ‘Oliver!’. Dat de Vlaamse producent graag een eigen creatie aan dit rijtje wou toevoegen is alleen maar lovenswaardig, maar bij ‘Scrooge: de Musical’ werd de bal veel te vaak misgeslagen.

Kijk hier voor meer informatie en kaarten.

Gezien 9 december, Stadsschouwburg Antwerpen

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information