Google Analytics Alternative Lisse Knaapen speelt aangrijpende solovoorstelling ‘Emma wil leven’


Na het overweldigende Internationale succes van de veelbesproken documentaire 'Emma wil leven' van de Nederlandse documentairemaakster Jessica Villerius is het verhaal van de jonge vrouw die jarenlang vocht voor haar leven, maar de strijd verloor, nu te zien in theaters door heel het land. Het betreft een solovoorstelling van Solo Stories waarin actrice Lisse Knaapen zich waagt aan het vertolken van een tweestrijd die alleen zij die ertegen vochten, écht begrijpen. 

Knaapen is slechts enkele jaren geleden afgestudeerd aan de opleiding Muziektheater van Codarts en toch al zo succesvol in de Nederlandse musical- en theaterwereld. Ze speelde de afgelopen jaren hoofdrollen en andere grote rollen in voorstellingen als Sky en Intouchables. Ook deze nieuwe uitdaging is haar op het lijf geschreven. Na een – naar eigen zeggen – intense periode van verdieping in de thematiek en interviews met de ouders van overleden Emma Caris en experts op het gebied van anorexia nervosa is Knaapen nu zichtbaar thuis in de materie van de genadeloze, uitputtende en bovenal allesvernietigende ziekte die Emma fataal werd. Dit getuigt van een buitengewoon inlevingsvermogen bij Knaapen. Dat zij zich de verschillende denkpatronen van Emma eigen heeft gemaakt blijkt bovendien uit de snelle wisselingen van rollen en karakters die zich gedurende de voorstelling onophoudelijk voordoen. Over het algemeen geldt, dat wanneer Emma's eetstoornis "aan het woord is", Knaapen door één van de vele microfoons spreekt waardoor zij is omgeven. Spreekt Emma's zogenaamde "gezonde kant", dan laat Knaapen de microfoons voor wat ze zijn. Enkele toeschouwers meent het constante heen en weer bewegen tussen rollen en karakters verwarrend, vermoeiend of zelfs storend te vinden. Niet vergeten mag echter worden dat dit exact is waar de ziekte om draait; waar houdt Emma op en begint de eetstoornis en zijn beide op een zeker punt nog wel los van elkaar te zien? Zijn zij dat überhaupt ooit geweest en is het helpend om beide los te zien, of komt een holistische wijze van benadering eventueel herstel van de ziekte wellicht meer ten goede? Vraagstukken als deze tonen de complexiteit van een eetstoornis. Emma – en met haar vele andere aan een eetstoornis lijdende mensen – omschrijven de ogenschijnlijk tegennatuurlijke aard van de ziekte als volgt: 

"Ik begrijp dat mensen mij niet begrijpen. Ik begrijp mezelf niet eens. Veel mensen in witte jassen begrijpen het niet eens."

Des te knapper dat Knaapen het stuk zo sterk en waarheidsgetrouw neerzet. Griezelig haast, hoe zij het verhaal dusdanig overtuigd speelt, dat je gedurende de voorstelling en zelfs erna een speld kunt horen vallen. Haar zeggingskracht en uitstraling zijn indrukwekkend goed en de uitgespeelde situaties en gedachten heel realistisch. Je kunt niets anders dan de gedachten en uitspraken van de bijzonder temperamentvolle Emma, die Knaapen verkondigt, tot je door te laten dringen en te geloven wat zich op toneel afspeelt.


De meest aangrijpende scène is zonder twijfel de scène waarin Emma vastgebonden in – vermoedelijk – een separeer dwangvoeding toegediend krijgt via een neus-maagsonde. Een ander fragment uit de voorstelling dat absoluut ontroert, is het moment waarop Emma de voicemail inspreekt van Carmen Netten, de oprichtster van eetstoornisbehandelcentrum Human Concern. In dit voicemailbericht smeekt zij Netten om hulp en vraagt zij haar een laatste behandeling te bieden. En wel de kortdurende klinische behandeling die Human Concern in Portugal faciliteert. Dit is waar Emma uiteindelijk sterft en haar laatste wens in vervulling brengt. Emma wilde een documentaire maken die anderen zou tonen hoe ingrijpend anorexia is. Dat er behalve deze documentaire, die op internationaal niveau onderwerp van gesprek werd, een boek én een kwalitatief goede toneelvoorstelling zouden komen, heeft Emma waarschijnlijk niet voorzien. Aan Lisse Knaapen de nobele taak het verhaal van de kwetsbare, maar ijzersterke Emma voorlopig nog te verspreiden middels haar solovoorstelling.

De voorstelling is nog tot en met 21 mei 2019 te zien in de Nederlandse theaters.
Kijk voor meer info en tickets op: www.solostories.nl 

Gezien op 6 februari

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive Module Information